Amsterdam Telegraaf, July 26, 1991

From The Elvis Costello Wiki
Jump to: navigation, search
- Bibliography -
1975767778798081
8283848586878889
9091929394959697
9899000102030405
0607080910111213
14151617 18 19 20 21


Amsterdam Telegraaf

Netherlands publications

Newspapers

Magazines


European publications

-

ELVIS COSTELLO: PIEKEN EN DALEN


translate
  Marcel Peereboom Voller

Dat Elvis Costello ervan houdt zijn publiek op het verkeerde been te zetten, is bekend. Maar dat hij dat maandagavond in de Rotterdamse Doelen middels muzikale hoogte- én dieptepunten deed, ligt minder voor de hand. Om half negen trad Costello aan en twee en een half uur, 30 nummers en vier (!) toegiften later stond het publiek weer buiten. Met knipperende ogen en tuitende oren, als gevolg van de gigantische hoeveelheid muzikale informatie die de tegenwoordig bebaarde ler in één avond etaleert.

Zelfs de 'Rude 5' — Costello's begeleidingsband had daar moeite mee. Het is dan ook niet makkelijk om de vaak complexe nummers van deze liedjessmid live te brengen. Tij- dens het openingsnummer 'Tokyo Storm Waming' moest Elvis nog de akkoordenwisselingen met een zwaai van zijn gitaar aangeven. Alleen oud-gediende Pete Thomas (ex-Attractions) op drums kon naadloos volgen. Costello donderde daarna door met 'Accidents Will Happen', 'Red Shoes', en 'Deep Dark Truthful Mirror', wat hem het verzoek uit de zaal opleverde of hij niet wat zachter kon spelen. Onzin natuurlijk, want zijn immense repertoire voert nu eenmaal langs volume-pieken en -dalen, bovendien was het geluidsniveau alleszins acceptabel. „Jullie mogen de set ook spelen, als je wilt," beet hij het publiek toe.

Arrangement

Hoofdschuddend ging hij verder met een walsversie van 'The Other Side of Summer'. Goed gelukt, dit vreemde arrangement met ingetogen gezongen coupletten en jubelende refreinen. Ook 'So Like Candy', geschreven in samenwerking met Paul McCartney, was in een ander jasje gestoken. Maar dit kon minder bekoren; het werd sloom en rommelig gebracht. Dat was ook het vreemde aan deze avond: sommige nummers werden met zoveel kracht en inspiratie gespeeld, dat het publiek op het puntje van de stoel zat (o.m. 'Suit of Lights', 'I Want You' 'All Grown Up'), terwijl andere nummers zonder meer slordig waren te noemen ('New Lace Sleeves', 'Veronica'). Hoogte- en dieptepunten dus...

Nadat Costello achter de piano dan toch wat gas had terug genomen met o.m. 'Almost Blue', eindigde hij, rammend op zijn gitaar, de set stampend en briesend met het hectische 'Bugs are Taking Over. En daarna ging Costello af om voor de toegiften terug te komen, tot vier keer toe. Hoogtepunt was 'God's Comic', waarbij hij het publiek vrolijk de refreintjes liet zingen: „I'm dead, I'm dead..", tekenend voor zijn sarcastische humor. In de derde toegift nog even langs 'Olivers Army' en 'A Good Year for the Roses', om nog één keer terug te komen met een schitterende uitvoering van 'Allison'. 'Pump it Up' was de definitieve uitsmijter, waarmee Elvis Costello de fans op de stoelen wist te krijgen en het concert toch nog in zijn voordeel kon beslissen...

-

De Telegraaf, July 26, 1991


Marcel Peereboom Voller reviews Elvis Costello and the Rude 5, Monday, July 22, 1991, De Doelen, Rotterdam, Netherlands.

Images

clipping
Clipping

Photo by Michel Linssen
Photo byMichel Linssen


page 14
Page scan.

-



Back to top

External links