Brussels Morgen, June 1, 2012

From The Elvis Costello Wiki
Jump to: navigation, search
- Bibliography -
1975767778798081
8283848586878889
9091929394959697
9899000102030405
0607080910111213
14151617 18 19 20 21


Brussels Morgen

Belgium publications


European Newspapers

Aamulehti
ABC Madrid
Adresseavisen
Aftonbladet
Århus Stiftstidende
Berliner Morgenpost
Berliner Zeitung
Berlingske
BT
Correio da Manhã
Corriere della Sera
Corse Matin
La Croix
Dagbladet
Dublin Evening Herald
Dublin Sunday Tribune
Ekstra Bladet
L'Évangéline
Le Figaro
Fyens Stiftstidende
Gazeta Wyborcza
Gazet van Antwerpen
Hamburger Abendblatt
Harz Kurier
Helsingin Sanomat
Husumer Nachrichten
Irish Examiner
Irish Independent
Irish Press
Irish Times
Le Journal du Dimanche
Jutarnji list
Jyllands-Posten
Kölner Stadt-Anzeiger
Libération
La Libre
Limburgs Dagblad
Le Monde
De Morgen
Münchner Merkur
El Mundo
Neue Zürcher Zeitung
Neues Volksblatt
Novinky
NRC Handelsblad
Oberösterreichische Nachrichten
El Pais
Le Parisien
Politiken
Die Presse
La Presse
Primorske novice
Radikal
la Repubblica
Satakunnan Kansa
Le Soir
Der Spiegel
La Stampa
De Standaard
Der Standard
Süddeutschen Zeitung
Svenska Dagbladet
Trouw
Vienna Kurier
De Volkskrant
La Voz de Galicia
Wiener Zeitung
Die Zeit

-
Muziek

Elvis Costello in Brussel: Van Circus Costello tot Eenzame Elvis ****


Bart Steenhaut

Dat Elvis Costello zich niet voor één gat laat vangen is bekend, maar de twee uitverkochte optredens die de gebrilde singer/songwriter de voorbije dagen afwerkte in de Ancienne Belgique en het Koninklijk Circus konden niet meer van elkaar verschillen.

Elvis Costello heeft meer dan dertig cd's achter zijn naam staan en zowat elk genre beoefend. Hij begon zijn carrière halverwege de jaren zeventig in de Londense pubscene, werd later één van de meest prominente figuren uit de Britse punk, en bouwde nadien een repertoire uit waarbij zowel country, soul, jazz, opera als klassiek aan bod kwamen. Daarnaast acteerde de man die eigenlijk Declan MacManus heet occasioneel, en de laatste jaren is hij op de koop toe een begenadigd talkshowhost geworden.

Dat laatste kwam woensdagavond uitstekend van pas in de Anciene Belgique, waar hij samen met The Imposters neerstreek voor een opvoering van The Spectacular Spinning Songbook, een concept waar Costello vorig jaar ook al mee door de Verenigde Staten tourde. Het idee is simpel: er staat een groot rad op het podium waarop songtitels en thema's staan vermeld. Costello's assistente -een hormonenspiegelverstorend Russisch type- pikt willekeurig mensen uit het publiek die eraan mogen draaien, en zo de setlist van de avond bepalen. Vervolgens worden ze -niet zelden onder lichte dwang- naar een kooi geleid waar ze ten behoeve van ons aller vermaak een dansje moeten plegen, daarbij geholpen door een wulpse professional wiens botten zowat van elastiek lijken.

Tussendoor kroop Costello woensdag in de huid van zijn sardonische alter ego Napoleon Dynamite en ontpopte hij zich als een circusdirecteur die -met hoge hoed en stok- de menigte entertainde. Om eerlijk te zijn: in wezen verschilde de set niet zoveel van een regulier optreden met The Imposters, maar de ingenieuwe verpakking zorgde ervoor dat de show al van bij de eerste noot een feestje werd. De band speelde strak en raasde tegen een onstuimig tempo door classics als 'I Hope You're Happy Now', 'Radio Radio' en 'Mystery Dance'

Tussendoor draaide de schuchtere Lana het intimistsche 'Almost Blue' op de setlist, en kreeg de ravissante Joke 'Clubland' op het programma. Nu, af en toe werd er wel eens vals gespeeld. Het obscure 'Hooverville' werd twee keer gedraaid maar niet gespeeld, en er was een bel die, mits kundig bewerkt met een hamer, een wildcard opleverde. Zo kwam op verzoek ook 'Alison' langs, ook al stopte het rad geen enkele keer bij dat nummer.

Costello maakte tot twee keer toe een wandeling in de zaal, bouwde een solomoment in om ook wat nieuw werk aan te prijzen -ondermeer het aan de zopas overleden Doc Watson opgedragen 'Dr. Watson, I Presume'. Maar na gesmaakte covers van Prince ('Purple Rain') en Johnny Cash ('Cry, Cry, Cry') werden in de laatste rechte lijn de hits toch weer uitgestrooid alsof het confetti betrof, met 'Oliver's Army', 'Indoor Fireworks', 'Pump It Up' en het als altijd bloedstollende 'I Want You' als apotheose.

Waar het optreden in de Ancienne Belgique eigenlijk één grote give the people what they want-show was, werd het soloconcert de dag nadien in het Koninklijk Circus er eentje voor de fijnproevers. Met veel minder voor de hand liggend werk, en een royale greep uit het National Ransom, zijn jongste cd. Geen erg, want die songs kwamen live buitengewoon goed uit de verf, met het intimistische 'Jimmie Stading In The Rain' en 'Bullets For The New Born King' als verrassende uitschieters.

Costello is naast een fabuleuze songchrijver ook een meesterlijk verteller, die er bijgevolg geen moeite mee had om het publiek in zijn eentje twee uur en drie kwartier op het puntje van de stoel te houden. Hij switchte tussen akoestische en electrische gitaar, week regelmatig af van de vooropgestelde setlist -zijn cover van Aznavour's 'She' was er eentje waar de krop bij in de keel kroop- en speelde op piano 'For More Tears', een uitstekend nieuw nummer dat nog niet eens is opgenomen.

Tijdens de bisronde stapte bij wijze van verrassing Costello's vaste pianist Steve Nieve het podium op, en hun sobere, half geïmproviseerde uitvoering van 'I Want You' -één van de weinige overlappingen met de set de dag voordien- was opnieuw een schot in de roos. Met het van Nick Lowe geleende '(What's So Funny About) Peace, Love And Understanding' - de traditionele uitsmijter- zat het erop. Twee keer Costello, twee keer anders, twee keer een uitstekend concert. Zoals het een echte Elvis betaamd.

-

De Morgen, June 1, 2012


Bart Steenhaut reviews Elvis Costello and The Imposters on Wednesday 30 May 2012 at Ancienne Belgique, Brussels, Belgium.

Images

2012-05-30 Brussels photo av 01.jpg 2012-05-30 Brussels photo av 02.jpg
2012-05-30 Brussels photo av 03.jpg 2012-05-30 Brussels photo av 04.jpg
2012-05-30 Brussels photo av 05.jpg 2012-05-30 Brussels photo av 06.jpg 2012-05-30 Brussels photo av 07.jpg
2012-05-30 Brussels photo n 08.jpg 2012-05-30 Brussels photo n 09.jpg
2012-05-30 Brussels photo n 10.jpg 2012-05-30 Brussels photo n 11.jpg
Photos 1-7: Alex Vanhee

Music

Elvis Costello in Brussels: From Circus to Lonesome Elvis Costello ****


English via Google Translate...

Elvis Costello is known as impossible to pigeonhole, but the two sold out performances, the bespectacled singer / songwriter in recent days and polishes at the Ancienne Belgique and the Royal Circus could not be more different.

Elvis Costello has over thirty CDs to his name and just about every genre practiced. He began his career in the mid-seventies London pub-scene, was later one of the most prominent figures from the British punk, and subsequently built a repertoire from which both country, soul, jazz, opera and classic were dealt with.

In addition to his acting, whose actual name is Declan MacManus, in the last few years he has become a supreme talk show host. That latest show Wednesday evening in the Ancienne Belgique fitted well, where he, together with The Imposters put on a show of The Spectacular Spinning Songbook, a concept where Costello traveled through the USA last year. The idea is simple: there is a big wheel on the stage on which song titles and topics are listed. Costello's assistant, a hormone-disruptive mirrored Russian type picks random people in the audience that it may move, and thus determine the setlist of the evening. Then they are often under a little persuasion led into a cage for a dance to entertain us all, aided by a lascivious professional whose bones seem almost elastic.

Meanwhile crept Costello Wednesday in the skin of his sardonic alter ego Napoleon Dynamite and he emerged as a circus director with high-hat and stick the crowd entertained. To be honest: in essence, the set is not much different from a regular gig with The Imposters, but hold the new packaging made sure the show right from the first note was a party. The band played tight and raged against a fierce pace classics like "I Hope You're Happy Now", "Radio Radio" and "Mystery Dance".

In between the timid Lana turned the intimate "Almost Blue" on the setlist, and was ravishing Joke 'Clubland' on the program. Now, occasionally there was ever cheated. The obscure "Hoover Ville'was run twice but not played, and there was a bubble that provided reproductive worked with a hammer, yielded a wildcard. So come on request 'Alison' along, even stopped the wheel any time at that number.

Costello made twice a walk in the hall, built a solo moment to some new work for the prices-including the recently deceased Doc Watson dedicated 'Dr. Watson, I presume. " But after well-received covers of Prince ("Purple Rain") and Johnny Cash ("Cry, Cry, Cry") were in the final straight hits yet again scattered like the confetti was concerned with "Oliver's Army', 'Indoor Fireworks', "Pump It Up" and as always thrilling "I Want You" as a finale.

Where the concert in the Ancienne Belgique actually give the people a great show What They Want, was the solo concert the next day at the Royal Circus one for the connoisseur. With much less obvious at work and a generous selection from National Ransom, his latest CD. No problem, because those songs were very well live up to its promise, with the intimate "Jimmie Stading In The Rain" and "Bullets For The New Born King" as surprising outliers.

Costello is a fabulous addition songchrijver also a masterful storyteller, who therefore had no difficulty to the public on his own two hours and three quarters on the edge of the chair to keep. He switched between acoustic and electric guitar, week regularly on the set setlist, his cover of Aznavour's 'She' was one where the crop in the throat crawled and played on the piano "For More Tears", an excellent new song not even included.

During the encore got as a surprise Costello's pianist Steve Nieve on stage, and their austere, semi-improvised version of 'I Want You "- one of the few overlaps with the set the day before, was again a hit. With Nick Lowe borrowed '(What's So Funny About) Peace, Love And Understanding" - the traditional bouncer, was it out. Twice Costello, two different times, twice an excellent concert. As befits a true Elvis.

-



Back to top

External links