Brussels Morgen, November 10, 2011

From The Elvis Costello Wiki
Jump to: navigation, search
- Bibliography -
1975767778798081
8283848586878889
9091929394959697
9899000102030405
0607080910111213
1415161718 19 20 21


Brussels Morgen

Belgium publications


European Newspapers

Aamulehti
ABC Madrid
Adresseavisen
Aftonbladet
Århus Stiftstidende
Berliner Morgenpost
Berliner Zeitung
Berlingske
BT
Correio da Manhã
Corriere della Sera
Corse Matin
La Croix
Dagbladet
Dublin Evening Herald
Dublin Sunday Tribune
Ekstra Bladet
L'Évangéline
Le Figaro
Fyens Stiftstidende
Gazeta Wyborcza
Gazet van Antwerpen
Hamburger Abendblatt
Harz Kurier
Helsingin Sanomat
Husumer Nachrichten
Irish Examiner
Irish Independent
Irish Press
Irish Times
Le Journal du Dimanche
Jutarnji list
Jyllands-Posten
Kölner Stadt-Anzeiger
Libération
La Libre
Limburgs Dagblad
Le Monde
De Morgen
Münchner Merkur
El Mundo
Neue Zürcher Zeitung
Neues Volksblatt
Novinky
NRC Handelsblad
Oberösterreichische Nachrichten
El Pais
Le Parisien
Politiken
Die Presse
La Presse
Primorske novice
Radikal
la Repubblica
Satakunnan Kansa
Le Soir
Der Spiegel
La Stampa
De Standaard
Der Standard
Süddeutschen Zeitung
Svenska Dagbladet
Trouw
Vienna Kurier
De Volkskrant
La Voz de Galicia
Wiener Zeitung
Die Zeit

-
Muziek

Elvis Costello solo in Koningin Elisabethzaal

★★★★

translate
Bart Steenhaut

Halverwege zijn al maanden uitverkochte concert in de Elisabethzaal doet Elvis Costello een bekentenis. "Het nummer dat ik nu ga spelen haat ik écht", zegt hij. Wat volgt is een bloedstollende versie van 'Everyday I Write The Book', een van de grootste hits uit zijn carrière. Het was maar een van de vele hoogtepunten uit het soloconcert dat hem gisteravond naar Antwerpen bracht.

Costello Solo. Dat was, in België, althans, al van 1989 geleden. Toen speelde hij in zijn eentje de hele affiche van Torhout-Werchter naar huis met een akoestische set die bij iedereen die er toen bij was op het netvlies staat gebrand.

Het optreden is Antwerpen was compleet anders, maar haast even magisch. Dat heeft uiteraard alles te maken met het feit dat Costello niet alleen een meesterlijk songschrijver is, maar ook een bevlogen performer. En ook al stond hij solo op het podium, toch suggereerde het arsenaal instrumenten op het podium dat er elk moment een heuse band uit de coulissen kon stappen. Dat gebeurde ook, want Larkin Poe, dat op uitnodiging van de zanger het voorprogramma had verzorgd, dubbelde tijdens een paar nummers als begeleidingsband voor onze beloved entertainer. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dat niet meteen de beste passages waren. De twee zangeressen van deze Amerikaanse bluegrassband pasten que stemtimbre niet écht bij Costello, maar het spelplezier - en langs de kant van het publiek: het gevoel dat je iets unieks meemaakte - compenseerde veel.

Maar het beste was Costello uiteraard als hij moederziel alleen op het podium stond en schijnbaar nonchalant grasduinde door zijn indrukwekkende repertoire. Hij strooide met hits zoals een kippenboer met maïskorrels. De set begon sterk met 'Oliver's Army', en in een mum van tijd had hij ook 'Good Year For The Roses' en het samen met Paul McCartney geschreven 'Veronica' prijsgegeven. Opmerkelijk trouwens hoe Costello songs die hij al duizenden keren live had uitgevoerd toch met een buitengewoon inlevingsvermorgen bleef vertolken. Niet allen dat, maar op de koop toe wist hij in 'Alison' en het verschroeiende 'I Want You' ook nog invalshoeken bloot te leggen die tot nog toe onaangeroerd waren gebleven. Geen geringe verdienste.

Daarnaast diepte Costello - naargelang de inspiratie van het moment - ook wat covers op. The Beatles ('You've Got To Hide Your Love Away'!) Charles Aznavour (het op applaus onthaalde 'She'), de onlangs overleden Bert Jansch ('It Don't Bother Me'),... allemaal vertolkten ze gastrolletjes in een eclectische set die bleef verrassen. Ook wanneer Costello plots achter de piano ging zitten voor een bloedstollende versie van 'Shipbuilding', of een aan Sonic Youth herinnerende noise-versie van 'Watching The Detectives' uit de snaren kneep, stond je keer op keer perplex van zoveel veelzijdigheid.

De bisrondes, goed voor een tiental extra's, puilden uit met nog meer moois - we onthouden een rauwe, door een megafoon gezongen versie van 'National Ransom' die het beste van Tom Waits naar de kroon stak' en het als ultieme uitsmijter geserveerde 'A Voice In The Dark'. Een stem in de duisternis, inderdaad. Maar wát voor één. Op zijn zevenenvijftigste blijft Elvis Costello - nog steeds met die zwarte hoornen bril en dat eeuwige strooien hoedje - een categorie apart. En wat beter is: hij vertoont niet de minste tekenen van slijtage.

Elvis Costello komt op 17 november naar het Koninklijk Circus te Brussel voor een extra concert. Info op www.greenhousetalent.be

-

De Morgen, November 10, 2011


Bart Steenhaut reviews Elvis Costello solo and with Larkin Poe on Wednesday, 9 November 2011 at Koningin Elisabethzaal, Antwerp, Belgium.

Images

2011-11-09 Antwerp photo 03 av.jpg
Elvis Costello vertoont op z'n 57ste niet de minste tekenen van slijtage.
Photo: Alex Vanhee


-



Back to top

External links