Het Parool, October 23, 2014

From The Elvis Costello Wiki
Jump to: navigation, search
- Bibliography -
1975767778798081
8283848586878889
9091929394959697
9899000102030405
0607080910111213
14151617 18 19 20 21


Het Parool

Netherlands publications

Newspapers

Magazines


-

Costello haalde vocaal uit alsof hij een complete band had (***)

Elvis Costello
Ons oordeel: ★★★
Waar: Carré


Peter Van Brummelen

translate

Recensie Het is lang zoeken naar een artiest die net zo actief en vooral net zo veelzijdig is als Elvis Costello. Bijna elk genre probeerde hij, de lijst van zangers en muzikanten met wie hij werkte, onder wie de echt heel groten, is eindeloos lang. Op het podium merk je van dat alles weinig. Denk bijvoorbeeld maar niet dat The Roots, de Amerikaanse hiphopgroep waarmee hij het vorig jaar verschenen album Wise up ghost opnam, tijd heeft om uitgebreid met hem te toeren.

Optreden doet de Engelse singer-songwriter van Ierse komaf vooral in zijn eentje. An evening with Elvis Costello meldden de affiches en kaartjes voor zijn optreden in Carré. En een avond met Elvis Costello was het. Al die gitaren die klaar stonden op het podium, vooral vintage akoestische modellen, werden allemaal door hemzelf bespeeld. En wil zich bij solo-optredens van Costello in de loop van de avond nog wel eens een toetsenist op het podium melden, dit keer kroop hij aan het einde van het concert zelf achter de piano.

Ruim twee uur duurde het concert, en het was voor wie geen onvoorwaardelijk Costellofan is, soms best even doorbijten. Pas in het tweede uur werd het echt wat. Dat was niet doordat de zanger toen eindelijk op gang kwam, het was doordat hij toen eindelijk eens gas terugnam. Akoestische concerten zijn meestal intieme concerten. Maar Costello stond in het eerste deel van het concert vocaal uit te halen alsof hij een complete band achter zich had staan.

En dat terwijl zijn stem, nasaal en scherp, er toch al een is waar je van moet houden. Gitaarspelen deed hij dat eerste deel ook weinig subtiel; alleen maar slaggitaar, keihard. Toen hij als twintiger zijn entree maakte in de popmuziek, speelde hij de rol van gifkikker met verve, maar als man van gevorderde leeftijd (60) is hij minder overtuigend.

Heel wat meer indruk maakte Costello toen hij, gezeten op een stoeltje, overschakelde op wat rustiger repertoire. Walkin' my baby back home, een liedje uit de jaren dertig, was de opening van een serie songs waarin Costello's stem eindelijk eens wat warmer en vriendelijker klonk. Ook wel lekker dat daarbij dat geram op de gitaar plaatsmaakte voor fingerpicking. Het was ook het moment waarop in Costello de verhalenverteller loskwam.

Prachtige anekdotes had hij. Over zijn opa en vader die ook muzikanten waren: 'Ik zet het familiebedrijf voort.' Over een eerder optreden in Carré waarbij de hele eerste rij was vrijgehouden voor Bob Dylan met zijn gevolg, toevallig ook in de stad. Natuurlijk kwamen ze niet opdagen. En over die keer dat hij samen met Chic in Toppop zat en hij en Nile Rogers zich vanuit de coulissen vergaapten aan de Dolly Dots: 'Nog altijd als ik Nile tegenkom, hebben we het erover.'

In het laatste deel van het optreden was het tijd voor het bekendere werk uit zijn letterlijk honderden songs tellende catalogus. Geen concert van Elvis Costello is compleet zonder Allison. Een wonderschoon nummer, maar wat kan de zanger er na al die jaren nog mee? Een goede vondst was dat hij de ballad zonder enige versterking zong en speelde. Tot op de bovenste rij was moeiteloos te volgen wat hij deed: ja, het heeft best een aardige akoestiek, dat Carré.

-

Het Parool, October 23, 2014


Peter Van Brummelen reviews Elvis Costello solo on Wednesday, October 22, 2014, Carré, Amsterdam, Netherlands.

Images

2014-10-23 Het Parool photo 01.jpg

2014-10-23 Het Parool photo 02.jpg

2014-10-23 Het Parool photo 03.jpg
Photos

-



Back to top

External links