NRC Handelsblad, February 15, 1989

From The Elvis Costello Wiki
Jump to: navigation, search
- Bibliography -
1975767778798081
8283848586878889
9091929394959697
9899000102030405
0607080910111213
14151617 18 19 20 21


NRC Handelsblad

Netherlands publications

Newspapers

Magazines


European publications

-

Niet alles wat Costello doet
heeft een diepere betekenis

Zanger brengt in zijn solotour de songs in hun ruwe vorm

translate
   Jan Vollaard

Na een stilte van bijna drie jaar sinds de lp Bloed and Chocolate is Elvis Costello terug met Spike, zijn meest veelzijdige album in twaalf jaar. Een gesprek met de Engelse zanger over zijn vermommingen, zijn inlevingsvermogen en zijn komende solotournee.

„Geloof je werkelijk dat The Beatles zo naief waren als ze zich voordeden in "I want to hold your hand"? Welnee! Ze kwamen net terug uit Hamburg, waar ze wekenlang in de rosse buurt hadden opgetreden en rondgehangen. Maar de fans geloofden in dat brave imago omdat het met overtuiging werd gebracht. Een popmuzikant is een soort toneelspeler, hij verbeeldt een emotie die niet per definitie de zijne is".

Op de hoes van zijn nieuwe album Spike grijnst Elvis Costello de wereld tegemoet met de eeuwige hoornen bril en een half wit, half zwart geschilderd gezicht. Zijn hoofd wordt omlijst door het beeldmerk van Warher Brothers, als was hij een trofee aan de muur van zijn platenmaatschappij. 'The beloved entertainer', luidt het onderschrift. „Een satirische vermomming", zegt Costello, „die er uitsluitend op is gericht de aandacht te trekken. Niet alles wat ik doe heeft een diepere betekenis. Als ik de inhoud van de plaat moest weergeven, had ik beter een schilderij van Hieronymus Bosch kunnen gebruiken".

Spike is het twaalfde en meest veeltijdige album van de geliefde entertainer. Ierse folkmuzikanten, de Dirty Dozen Brass Band uit New Orleans en gasten als Roger McGuinn en Allen Toussaint staan garant voor muzikale afwisseling, terwijl Costello zich met meesterwerkjes als "Deep Dark Truthful Mirror" handhaaft als een van de meest getalenteerde songschrijvers van de wereld.

Elvis Costello (ware naam Declan McManus) debuteerde twaalf jaar geleden met het verrassende album My aim is true. Acheraf beschouwt hij het als een handicap, dat zijn debuut min of meer samenviel met de hoogtijdagen van de punk. „De heersende mode schreef voor dat al het oude kapot moest en dat muziek zo simpel mogelijk hoorde te klinken. Hoewel ik het daar niet mee eens was, klonk die eerste plaat agressiever dan ik aanvankelijk had bedoeld. Het nummer "New lace sleeves" had ik al ruim voor die tijd geschreven, maar het was zo ingewikkeld van structuur dat ik het pas vier jaar later op de lp Trust durfde te zetten".

Costello werd achtervolgd door het beeld van de onaangepaste 'angry young man', een rol die hem tegen wil en dank werd opgedrongen. Later zou hij zich verschuilen achter pseudoniemen als The Imposter en Napoleon Dynamite, of nam hij (voor de lp Almost Blue) de gedaante aan van een country & western-artiest.

Countryzanger George Jones en Johnny Cash vertolkten zijn composities en speciaal voor Roy Orbison schreef hij het melodramatische nummer "The Comedians." Costello's status van gerespecteerd songschrijver werd versterkt toen Paul McCartney hem vroeg met hem samen te werken. Afgezien van twee gezamenlijke composities op Spike, zal het resultaat te horen zijn op McCartney's volgende plaat. „In feite speelden we een soort pinipongspelletje, waarbij we onze ideeen door de kamer lieten stuiteren. Het is heel goed mogelijk een eerlijke en persoonlijke tekst te schrijven met iemand anders in je achterhoofd, hoewel dat in het geval van een wereldberoemd en ouder iemand als McCartney wel enig inlevingsvermogen vergde".


In november 1986 speelden Elvis Costello en zijn groep The Attractions voor het laatst in Nederland, waarbij hct publiek met behulp van een rad van avontuur mocht uitmaken welke songs er gespeeld werden. Ook voor zijn komende solotournee heeft hij iets bijzonders in petto. „Ik wil mijn publiek niet teleurstellen door op te treden met een kleine band, die het geluid van de plaat niet kan reproduceren. Liever laat ik de songs horen in hun ruwste vorm, alleen met een akoestische gitaar of piano. Zo bereik ik het toppunt van spontaniteit, want ik kan desnoods midden in een nummer van instrument wisselen of een ander lied inzetten. Het decor bestaat uit een enorm satijnen hart en met een groot vlindernet wil ik uit het publiek mensen vissen, dic geblinddoekt en met een rubberen spijker (Spike) in dat hart mogen prikken. De details heb ik nog niet helemaal rond, maar niets is me te gek sinds ik vorige week in een televisieshow zat met een man die een miljoenenfraude met creditcards had gepleegd en daar, geflankeerd door twee bewaken, een country & western-liedje over zong".

-
<< >>

NRC Handelsblad, February 15, 1989


Jan Vollaard profiles Elvis Costello.

Images

clipping
Clipping.

Photo by Lex van Rossen
Photo by Lex van Rossen


page
Page scan.

-



Back to top

External links