HiFi, April 17, 2008: Difference between revisions

From The Elvis Costello Wiki
Jump to navigationJump to search
m (resize images)
(default sorting / tidy)
Line 2: Line 2:
{{:Bibliography index}}
{{:Bibliography index}}
{{:HiFi index}}
{{:HiFi index}}
{{:Newspaper index}}
{{Bibliography article header}}
{{Bibliography article header}}
<center>Recensie</center>
<center><h3> This Year’s Model </h3></center>  
<center><h3>'''Elvis Costello – This Year’s Model'''</h3></center>  
<center>''' Elvis Costello </center>  
----
----
<center>''Jan Luijsterburg''</center>
{{GT | link=https://translate.google.com/translate?sl=nl&tl=en&js=y&prev=_t&hl=en&ie=UTF-8&u=http://www.elviscostello.info/wiki/index.php?title=HiFi,_April_17,_2008&action=edit-text=}}
<center>{{m}} Jan Luijsterburg </center>
----
----
{{GT | link=https://translate.google.com/translate?sl=nl&tl=en&js=y&prev=_t&hl=en&ie=UTF-8&u=http://www.elviscostello.info/wiki/index.php?title=HiFi,_April_17,_2008&action=edit-text=}}
{{Bibliography text}}
{{Bibliography text}}
'''Universal slaagt er steeds weer in om in de zogeheten DeLuxe Edities klassieke albums uit het eigen archief te voorzien van aanvullend materiaal, zodat wat eigenlijk amper een halve CD vulde gepresenteerd wordt als twee bomvolle schijfjes. Het tweede, en voor mij nog altijd veruit favoriete tweede album van Elvis Costello, uit 1978, verdient als weinige ander een mooie, liefdevol gemaakte heruitgave. Of deze dat helemaal geworden is, valt te betwisten.'''
Universal slaagt er steeds weer in om in de zogeheten DeLuxe Edities klassieke albums uit het eigen archief te voorzien van aanvullend materiaal, zodat wat eigenlijk amper een halve CD vulde gepresenteerd wordt als twee bomvolle schijfjes. Het tweede, en voor mij nog altijd veruit favoriete tweede album van Elvis Costello, uit 1978, verdient als weinige ander een mooie, liefdevol gemaakte heruitgave. Of deze dat helemaal geworden is, valt te betwisten.


Voorop gesteld: dit is een geweldig album. De energie van de punk gekoppeld aan perfect songmateriaal, zoals de klassiekers [[Pump It Up]], [[Little Triggers]], [[Hand In Hand]], [[Lipstick Vogue]]. Het schitterende [[(I Don't Want To Go To) Chelsea|(I Don’t Want To Go To) Chelsea]] ontbrak op de Amerikaanse versie. Blij dat ik daar niet woonde. Een mooie gelegenheid om mijn oude LP weer eens op te zetten: de oorspronkelijke Engelse eerste oplage, met verkeerd gesneden hoes (waardoor aan de rechterkant een strook testkleuren zichtbaar is en de albumtitel ''His Year’s Model'' lijkt, van Lvis Costello...).  
Voorop gesteld: dit is een geweldig album. De energie van de punk gekoppeld aan perfect songmateriaal, zoals de klassiekers [[Pump It Up]], [[Little Triggers]], [[Hand In Hand]], [[Lipstick Vogue]]. Het schitterende [[(I Don't Want To Go To) Chelsea|(I Don’t Want To Go To) Chelsea]] ontbrak op de Amerikaanse versie. Blij dat ik daar niet woonde. Een mooie gelegenheid om mijn oude LP weer eens op te zetten: de oorspronkelijke Engelse eerste oplage, met verkeerd gesneden hoes (waardoor aan de rechterkant een strook testkleuren zichtbaar is en de albumtitel ''This Year’s Model'' lijkt, van Elvis Costello...).  


De vergelijking is toch wel een beetje schrikken, maar ook een verklaring van het feit dat ik momenteel meer CD’s door vinylversies vervang dan andersom. De oude schijf, op het Radar label, meer dan 30 jaar in huis alweer, klinkt namelijk veruit superieur. De CD is steriel, scherp, het middengebied, en daarmee de warmte, ontbreekt. Er moet zeker meer uit de mastertapes te halen zijn dan wat hier geboden wordt. Eigenlijk is er hetzelfde aan de hand als met de voorkant van de hoes. In vergelijking met de LP zijn alle oneffenheden weggeretoucheerd. De achtergrond is veel lichter, de grove korrel is onzichtbaar gemaakt. Declan McManus zelf is ontdaan van zijn kapotte lip en sproeten. Gladstrijken, dat is toch het ergste wat je met deze briljant kunt doen. De verpakking ziet er verder chic uit, al ontbreekt het pophistorisch opstel dat meestal wel in dit soort uitgaven opgenomen is.  
De vergelijking is toch wel een beetje schrikken, maar ook een verklaring van het feit dat ik momenteel meer CD’s door vinylversies vervang dan andersom. De oude schijf, op het Radar label, meer dan 30 jaar in huis alweer, klinkt namelijk veruit superieur. De CD is steriel, scherp, het middengebied, en daarmee de warmte, ontbreekt. Er moet zeker meer uit de mastertapes te halen zijn dan wat hier geboden wordt. Eigenlijk is er hetzelfde aan de hand als met de voorkant van de hoes. In vergelijking met de LP zijn alle oneffenheden weggeretoucheerd. De achtergrond is veel lichter, de grove korrel is onzichtbaar gemaakt. Declan McManus zelf is ontdaan van zijn kapotte lip en sproeten. Gladstrijken, dat is toch het ergste wat je met deze briljant kunt doen. De verpakking ziet er verder chic uit, al ontbreekt het pophistorisch opstel dat meestal wel in dit soort uitgaven opgenomen is.  
Line 21: Line 20:
De enige echte reden waarom deze uitgave toch de moeite waard is staat op de tweede CD: het integrale historische concert in Washington DC, gegeven op [[Concert 1978-02-28 Washington|28 februari 1978]]. Voor een uitzinnig publiek laten “Colombia Recording Artists Elvis Costello en [[the Attractions]]” horen wat een fantastische live band ze was. Een geweldige energiestoot, het snerpende orgeltje en de over elkaar buitelende topsongs, die er voor zorgen dat je al snel niet meer let op de gebrekkige geluidskwaliteit.  
De enige echte reden waarom deze uitgave toch de moeite waard is staat op de tweede CD: het integrale historische concert in Washington DC, gegeven op [[Concert 1978-02-28 Washington|28 februari 1978]]. Voor een uitzinnig publiek laten “Colombia Recording Artists Elvis Costello en [[the Attractions]]” horen wat een fantastische live band ze was. Een geweldige energiestoot, het snerpende orgeltje en de over elkaar buitelende topsongs, die er voor zorgen dat je al snel niet meer let op de gebrekkige geluidskwaliteit.  


{{cx}}
----
----
Aanvullende informatie: <br>
Aanvullende informatie: <br>
Line 26: Line 26:
Uitgave: Universal Music Company  <br>
Uitgave: Universal Music Company  <br>
Website: [http://www.elviscostello.com www.elviscostello.com]
Website: [http://www.elviscostello.com www.elviscostello.com]
{{cx}}


{{Bibliography notes header}}
{{Bibliography notes header}}


{{Bibliography notes}}
{{Bibliography notes}}
'''HiFi April 17, 2008
'''HiFi, April 17, 2008
----
----
[[Jan Luijsterburg]] reviews the Hip-O deluxe 2 CD reissue of ''[[This Year's Model]]''.  
[[Jan Luijsterburg]] reviews the Hip-O deluxe reissue of ''[[This Year's Model]]''.


{{Bibliography images}}
{{Bibliography images}}


[[Image:2008-04-17 HiFi photo 01.jpg|x240px|border]]<br>
[[image:2008-04-17 HiFi photo 01.jpg|200px|border]]
[[Image:2008-04-17 HiFi photo 02.jpg|x240px|border]]<br>
 
 
[[image:2008-04-17 HiFi photo 02.jpg|200px|border]]
 
{{Bibliography notes footer}}
{{Bibliography notes footer}}


Line 48: Line 50:
{{DEFAULTSORT:HiFi 2008-04-17}}
{{DEFAULTSORT:HiFi 2008-04-17}}
[[Category:Bibliography]]
[[Category:Bibliography]]
[[Category:Bibliography 2008|HiFi 2008-04-17]]
[[Category:Bibliography 2008]]
[[Category:HiFi| HiFi 2008-04-17]]
[[Category:HiFi| HiFi 2008-04-17]]
[[Category:Nederlands|HiFi 2008-04-17]]
[[Category:Nederlands]]
[[Category:Online articles]]
[[Category:Online articles]]
[[Category:Album reviews|HiFi 2008-04-17]]
[[Category:Album reviews]]
[[Category:This Year's Model reviews]]
[[Category:This Year's Model reviews]]

Revision as of 04:10, 20 March 2015

... Bibliography ...
727677787980818283
848586878889909192
939495969798990001
020304050607080910
111213141516171819
202122232425 26 27 28


HiFi

2008 April 17
2010 January 28
2011 June 30
2012 August 11
2014 January 29
2015 May 4


-

This Year’s Model

Elvis Costello

translate
  Jan Luijsterburg

Universal slaagt er steeds weer in om in de zogeheten DeLuxe Edities klassieke albums uit het eigen archief te voorzien van aanvullend materiaal, zodat wat eigenlijk amper een halve CD vulde gepresenteerd wordt als twee bomvolle schijfjes. Het tweede, en voor mij nog altijd veruit favoriete tweede album van Elvis Costello, uit 1978, verdient als weinige ander een mooie, liefdevol gemaakte heruitgave. Of deze dat helemaal geworden is, valt te betwisten.

Voorop gesteld: dit is een geweldig album. De energie van de punk gekoppeld aan perfect songmateriaal, zoals de klassiekers Pump It Up, Little Triggers, Hand In Hand, Lipstick Vogue. Het schitterende (I Don’t Want To Go To) Chelsea ontbrak op de Amerikaanse versie. Blij dat ik daar niet woonde. Een mooie gelegenheid om mijn oude LP weer eens op te zetten: de oorspronkelijke Engelse eerste oplage, met verkeerd gesneden hoes (waardoor aan de rechterkant een strook testkleuren zichtbaar is en de albumtitel This Year’s Model lijkt, van Elvis Costello...).

De vergelijking is toch wel een beetje schrikken, maar ook een verklaring van het feit dat ik momenteel meer CD’s door vinylversies vervang dan andersom. De oude schijf, op het Radar label, meer dan 30 jaar in huis alweer, klinkt namelijk veruit superieur. De CD is steriel, scherp, het middengebied, en daarmee de warmte, ontbreekt. Er moet zeker meer uit de mastertapes te halen zijn dan wat hier geboden wordt. Eigenlijk is er hetzelfde aan de hand als met de voorkant van de hoes. In vergelijking met de LP zijn alle oneffenheden weggeretoucheerd. De achtergrond is veel lichter, de grove korrel is onzichtbaar gemaakt. Declan McManus zelf is ontdaan van zijn kapotte lip en sproeten. Gladstrijken, dat is toch het ergste wat je met deze briljant kunt doen. De verpakking ziet er verder chic uit, al ontbreekt het pophistorisch opstel dat meestal wel in dit soort uitgaven opgenomen is.

De toegevoegde waarde moet derhalve komen van het bonusmateriaal. Wat er bijgevoegd is op de eerste CD is grotendeels al bekend van eerdere heruitgaven. Tien tracks, waaronder drie B-kantjes die om begrijpelijke reden het album niet haalden, een paar demoversies van Costello solo, opgenomen in de tijd van This Year’s model, twee liveopnamen van bedenkelijke kwaliteit (waaronder Ian Dury’s Roadette Song) en, het interessantst, sterk afwijkende studioversies van This Year’s Girl en (I Don’t Want To Go To) Chelsea, hier heel sloom gespeeld.

De enige echte reden waarom deze uitgave toch de moeite waard is staat op de tweede CD: het integrale historische concert in Washington DC, gegeven op 28 februari 1978. Voor een uitzinnig publiek laten “Colombia Recording Artists Elvis Costello en the Attractions” horen wat een fantastische live band ze was. Een geweldige energiestoot, het snerpende orgeltje en de over elkaar buitelende topsongs, die er voor zorgen dat je al snel niet meer let op de gebrekkige geluidskwaliteit.


Aanvullende informatie:
40 tracks, speelduur: 69:52 + 62:35
Uitgave: Universal Music Company
Website: www.elviscostello.com

-

HiFi, April 17, 2008


Jan Luijsterburg reviews the Hip-O deluxe reissue of This Year's Model.

Images

2008-04-17 HiFi photo 01.jpg


2008-04-17 HiFi photo 02.jpg

-



Back to top

External links