Difference between revisions of "Oor, February 27, 1980"

From The Elvis Costello Wiki
Jump to: navigation, search
(start page)
 
(+remaining text)
(2 intermediate revisions by the same user not shown)
Line 8: Line 8:
 
<center>''' Elvis Costello & the Attractions ''' / Get Happy!! </center>
 
<center>''' Elvis Costello & the Attractions ''' / Get Happy!! </center>
 
----
 
----
{{GT|link=}}
+
{{GT | link = https://translate.google.com/translate?sl=nl&tl=en&u=http%3A%2F%2Fwww.elviscostello.info%2Fwiki%2Findex.php%2FOor%2C_February_27%2C_1980 }}
 
<center> {{mm}} Martijn Stoffer </center>
 
<center> {{mm}} Martijn Stoffer </center>
 
----
 
----
 
{{Bibliography text}}
 
{{Bibliography text}}
Zo hoor je, dat je het een jaar of twee zonder Costello op de plaat zal moeten stellen (onoverkomelijke ruzies met Werner Bros) en zo ligt de nieuwe elpee in de winkel, vervaardigd en verspreid door WEA Records BV. Twintig nummers, het langste 3.36, het kortste 1.54, een simpele hoes met zestiger jaren-kleuren (bijenkorf-oranje) en een simpele titel, ''Get Happy!!''  
+
Zo hoor je, dat je het een jaar of twee zonder Costello op de plaat zal moeten stellen (onoverkomelijke ruzies met Warner Bros) en zo ligt de nieuwe elpee in de winkel, vervaardigd en verspreid door WEA Records BV. Twintig nummers, het langste 3.36, het kortste 1.54, een simpele hoes met zestiger jaren-kleuren (bijenkorf-oranje) en een simpele titel, ''Get Happy!!''  
  
 
Wordt Gelukkig!!, dat heb ik de laatste tijd net iets teveel gehoord, Here Jezus, de Bhagwan, het Carnaval, er komt geen einde aan. Maar de !! geven al aan dat het hier sarcasme betreft en bovendien blijkt uit elk van de 20 songs dat Elvis het geluk ook nog niet heeft gevonden. Gelukkig maar. Want beter manisch depressief dan een bloemetjesgordijn, is mijn motto.  
 
Wordt Gelukkig!!, dat heb ik de laatste tijd net iets teveel gehoord, Here Jezus, de Bhagwan, het Carnaval, er komt geen einde aan. Maar de !! geven al aan dat het hier sarcasme betreft en bovendien blijkt uit elk van de 20 songs dat Elvis het geluk ook nog niet heeft gevonden. Gelukkig maar. Want beter manisch depressief dan een bloemetjesgordijn, is mijn motto.  
Line 18: Line 18:
 
Al met al een lange inleiding om maar zo lang mogelijk te verzwijgen, dat Elvis Costello, die ik, juist nu de algemene popjournalistieke opinie zich langzamerhand tegen hem begint te keren, graag onder de lauwerkransen had bedekt, een mediocere, een middelmatige plaat heeft afgeleverd. Beginnen wij met kant één.  
 
Al met al een lange inleiding om maar zo lang mogelijk te verzwijgen, dat Elvis Costello, die ik, juist nu de algemene popjournalistieke opinie zich langzamerhand tegen hem begint te keren, graag onder de lauwerkransen had bedekt, een mediocere, een middelmatige plaat heeft afgeleverd. Beginnen wij met kant één.  
  
 +
1. "Can't Stand Up For Fallin' Down": de A-kant van de single op F-Beat, die nu ook voor minder dan f 400,— per stuk te koop is. Een Sam and Dave-aardig-in-zijn-soort-maar-niet-meer-B-kantje, een nummer waarvan Graham Parker, The J. Geils Band, The Inmates etcetera ad infinitum, meer gemaakt zouden hebben. De zang is raar naar achteren gemixt. The Attractions geven een aardige (alweer aardige; het is toch verschrikkelijk dat ik bij een Costello-recensie nu al de bijvoegelijke naamwoorden middelmatig en aardig (2x) heb gebruikt) Booker T. and the MG's-imitatie weg; alleen hadden die ook een gitarist in hun midden. Costello heeft echter met Steve Cropper alleen de C gemeen.
  
 +
2. "Black And White World": een zwaar, schonkig ritme. Costello zittend in de bioscoop; aardige tekst, geen sterke compositie, zie 4.
 +
 +
3. "5ive Gears In Reverse": Woorden, woorden, woorden, zinnen, zinnen. Maar muziek? Een monotone Dylan-achtige rocker, die je maar niet kan bijblijven.
 +
 +
4. "B-Movie": Mijn opa hield zich, wanneer hij zich verveelde en hij verveelde zich altijd, bezig met het fluiten van eigen composities: een aantal willekeurige noten achter elkaar, die bijeen echter in de verste verte niets weg hadden van een melodie. Heeft Costello een werknemer nodig, die zijn teksten eens op muziek zet?
 +
 +
5. "Motel Matches": Een mooie ballade met Dusty Springfield-reminiscenties.
 +
 +
6. "Human Touch": Met dank aan The Specials. Dat Costello geen 'zanger' is wisten we al; alleen op voorgaande platen met veel sterke nummers, viel dat nooit op. Maar op een anti-compositie als dit.... kots kots kots braak braak. Een Aalscholver gelijk.
 +
 +
7. "Beaten To The Punch": zie 3.
 +
 +
8. "Temptation": Het intro is "Green Onions," de rest is "Time Is Tight." Booker T and the MG's, Elvis C. and the Attractions.
 +
 +
9. "I Stand Accused": een song van The Merseybeats, die Costello al een tijd-lang op zijn live-repertoire heeft staan. Een song met een begin, een eind, een riff, een melodie; het beste nummer van kant één. Composers: Colton-Smith.
 +
 +
10. "Riot Act": één daad van oproer; zo mag ik het horen. Een fraaie, dreigende song in de lijn van "Night Rally."
 +
 +
 +
Wij draaien de plaat om, nadat wij drie goede songs geteld hebben.
 +
 +
11. "Love For Tender": "Begint kant één met Booker T., dit is qua onderliggend ritme regelrechte Motown en wel "You Can't Hurry Love." Alleen ontbreekt helaas een melodie.
 +
 +
12. "Opportunity": een schools basgeluid bederft lichtelijk één van de betere nummers tot nog toe. Zou het niet eens aardig zijn om wat blazers, een viool, een piccolo, een ocarina, het geeft niet wat, als het maar niet weer dat orgeltje is, toe te voegen?
 +
 +
13. "The Imposter": "Oliver's Army Part Two met alle nadelen vandien.
 +
 +
14. "Secondary Reminder": zie 5.
 +
 +
15. "King Horse": een fascinerend intro met een doodlopend refrein.
 +
 +
16. "Possession": eindelijk een nummer met kop en staart.
 +
 +
17. "Man Called Uncle": Een leuk nummer geheel in Gerry and the Pacemakers-beat.
 +
 +
18. "Clowntime Is Over": kant twee is duidelijk de meerdere van kant één: dit is al het vierde goede nummer. Een ouderwets, zwartgallig Costello-nummer, waar ik me haast gelukkig bij ga voelen.
 +
 +
19. "New Amsterdam": een vrolijke wals met een raadselachtig verhaal over een ''"double duchess."''
 +
 +
20. "High Fidelity": ''"Some things you never get used to"'' zingt Costello The Supremes na en terecht; bij voorbaat een gewonnen rechtzaak voor Holland-Dozier-Holland. Dit is je reinste plagiaat.
 +
 +
Conclusie: twintig nummers, waarvan acht goed tot behoorlijk, maar geen enkel, dat ook maar in de buurt van "Oliver's Army" komt. Wel veel ideetjes, die echter niet of nauwelijks ver genoeg zijn uitgewerkt. Een monotone eerste kant en een wat frissere tweede kant die een eensluidende eindindruk achterlaten: die van een verkrampte Costello, die van zichzelf en Jake Riviera maar door moet blijven gaan en schrijven en toeren. Muzikaal is het resultaat echter armoedig, daar heeft geen Nick Lowe aan kunnen helpen.
 +
 +
{{cx}}
 +
{{scanx}}
 +
 +
{{tags}}[[Get Happy!!]] {{-}} [[The Attractions]] {{-}} [[I Can't Stand Up For Falling Down]] {{-}} [[Black And White World]] {{-}} [[5ive Gears In Reverse]] {{-}} [[B Movie]] {{-}} [[Motel Matches]] {{-}} [[Human Touch]] {{-}} [[Beaten To The Punch]] {{-}} [[Temptation]] {{-}} [[I Stand Accused]] {{-}} [[Riot Act]] {{-}} [[Love For Tender]] {{-}} [[Opportunity]] {{-}} [[The Imposter]] {{-}} [[Secondary Modern]] {{-}} [[King Horse]] {{-}} [[Possession]] {{-}} [[Men Called Uncle]] {{-}} [[Clowntime Is Over]] {{-}} [[New Amsterdam]] {{-}} [[High Fidelity]] {{-}} [[Warner Bros.]] {{-}} [[F-Beat]] {{-}} [[Sam & Dave]] {{-}} [[Graham Parker]] {{-}} [[Peter Wolf|J. Geils Band]] {{-}} [[The Inmates]] {{-}} [[Booker T. & the M.G.'s]] {{-}} [[Bob Dylan]] {{-}} [[Steve Cropper]] {{-}} [[Dusty Springfield]] {{-}} [[The Specials]] {{-}} [[Booker T. & the M.G.'s (2006) liner notes|Green Onions]] {{-}} [[Booker T. & the M.G.'s (2006) liner notes|Time Is Tight]] {{-}} [[The Merseybeats]] {{-}} [[Tony Colton]] {{-}} [[Ray Smith]] {{-}} [[Night Rally]] {{-}} [[Motown]] {{-}} [[Oliver's Army]] {{-}} [[Gerry & The Pacemakers]] {{-}} [[The Supremes]] {{-}} [[Jake Riviera]] {{-}} [[Nick Lowe]]
 
{{cx}}
 
{{cx}}
  
Line 34: Line 82:
 
{{Bibliography images}}
 
{{Bibliography images}}
  
[[image:1980-02-27 Oor page 35.jpg|380px|border]]
+
[[image:1980-02-27 Oor page 35.jpg|380px|border|page]]
 
<br><small>Page scan.</small>
 
<br><small>Page scan.</small>
  
  
 
<small>Advertisement.</small><br>
 
<small>Advertisement.</small><br>
[[image:1980-02-27 Oor page 38 advertisement.jpg|380px|border]]
+
[[image:1980-02-27 Oor page 38 advertisement.jpg|380px|border|ad]]
  
  
 
<small>Photo by [[Anton Corbijn]].</small><br>
 
<small>Photo by [[Anton Corbijn]].</small><br>
[[image:1980-02-27 Oor photo 01 ac.jpg|380px|border]]
+
[[image:1980-02-27 Oor photo 01 ac.jpg|380px|border|Photo by Anton Corbijn]]
  
  
 
<small>Cover.</small><br>
 
<small>Cover.</small><br>
[[image:1980-02-27 Oor cover.jpg|x120px]]
+
[[image:1980-02-27 Oor cover.jpg|x120px|cover]]
 
+
  
 
{{Bibliography notes footer}}
 
{{Bibliography notes footer}}

Revision as of 16:30, 2 December 2019

... Bibliography ...
7475761977787980
8182838485868788
8990919293949596
9798990001020304
0506070809101112
13141516171819 20


Oor

Netherlands publications

Newspapers

Magazines

Online publications


European publications

-

Aalscholver

Elvis Costello & the Attractions / Get Happy!!

translate
   Martijn Stoffer

Zo hoor je, dat je het een jaar of twee zonder Costello op de plaat zal moeten stellen (onoverkomelijke ruzies met Warner Bros) en zo ligt de nieuwe elpee in de winkel, vervaardigd en verspreid door WEA Records BV. Twintig nummers, het langste 3.36, het kortste 1.54, een simpele hoes met zestiger jaren-kleuren (bijenkorf-oranje) en een simpele titel, Get Happy!!

Wordt Gelukkig!!, dat heb ik de laatste tijd net iets teveel gehoord, Here Jezus, de Bhagwan, het Carnaval, er komt geen einde aan. Maar de !! geven al aan dat het hier sarcasme betreft en bovendien blijkt uit elk van de 20 songs dat Elvis het geluk ook nog niet heeft gevonden. Gelukkig maar. Want beter manisch depressief dan een bloemetjesgordijn, is mijn motto.

Al met al een lange inleiding om maar zo lang mogelijk te verzwijgen, dat Elvis Costello, die ik, juist nu de algemene popjournalistieke opinie zich langzamerhand tegen hem begint te keren, graag onder de lauwerkransen had bedekt, een mediocere, een middelmatige plaat heeft afgeleverd. Beginnen wij met kant één.

1. "Can't Stand Up For Fallin' Down": de A-kant van de single op F-Beat, die nu ook voor minder dan f 400,— per stuk te koop is. Een Sam and Dave-aardig-in-zijn-soort-maar-niet-meer-B-kantje, een nummer waarvan Graham Parker, The J. Geils Band, The Inmates etcetera ad infinitum, meer gemaakt zouden hebben. De zang is raar naar achteren gemixt. The Attractions geven een aardige (alweer aardige; het is toch verschrikkelijk dat ik bij een Costello-recensie nu al de bijvoegelijke naamwoorden middelmatig en aardig (2x) heb gebruikt) Booker T. and the MG's-imitatie weg; alleen hadden die ook een gitarist in hun midden. Costello heeft echter met Steve Cropper alleen de C gemeen.

2. "Black And White World": een zwaar, schonkig ritme. Costello zittend in de bioscoop; aardige tekst, geen sterke compositie, zie 4.

3. "5ive Gears In Reverse": Woorden, woorden, woorden, zinnen, zinnen. Maar muziek? Een monotone Dylan-achtige rocker, die je maar niet kan bijblijven.

4. "B-Movie": Mijn opa hield zich, wanneer hij zich verveelde en hij verveelde zich altijd, bezig met het fluiten van eigen composities: een aantal willekeurige noten achter elkaar, die bijeen echter in de verste verte niets weg hadden van een melodie. Heeft Costello een werknemer nodig, die zijn teksten eens op muziek zet?

5. "Motel Matches": Een mooie ballade met Dusty Springfield-reminiscenties.

6. "Human Touch": Met dank aan The Specials. Dat Costello geen 'zanger' is wisten we al; alleen op voorgaande platen met veel sterke nummers, viel dat nooit op. Maar op een anti-compositie als dit.... kots kots kots braak braak. Een Aalscholver gelijk.

7. "Beaten To The Punch": zie 3.

8. "Temptation": Het intro is "Green Onions," de rest is "Time Is Tight." Booker T and the MG's, Elvis C. and the Attractions.

9. "I Stand Accused": een song van The Merseybeats, die Costello al een tijd-lang op zijn live-repertoire heeft staan. Een song met een begin, een eind, een riff, een melodie; het beste nummer van kant één. Composers: Colton-Smith.

10. "Riot Act": één daad van oproer; zo mag ik het horen. Een fraaie, dreigende song in de lijn van "Night Rally."


Wij draaien de plaat om, nadat wij drie goede songs geteld hebben.

11. "Love For Tender": "Begint kant één met Booker T., dit is qua onderliggend ritme regelrechte Motown en wel "You Can't Hurry Love." Alleen ontbreekt helaas een melodie.

12. "Opportunity": een schools basgeluid bederft lichtelijk één van de betere nummers tot nog toe. Zou het niet eens aardig zijn om wat blazers, een viool, een piccolo, een ocarina, het geeft niet wat, als het maar niet weer dat orgeltje is, toe te voegen?

13. "The Imposter": "Oliver's Army Part Two met alle nadelen vandien.

14. "Secondary Reminder": zie 5.

15. "King Horse": een fascinerend intro met een doodlopend refrein.

16. "Possession": eindelijk een nummer met kop en staart.

17. "Man Called Uncle": Een leuk nummer geheel in Gerry and the Pacemakers-beat.

18. "Clowntime Is Over": kant twee is duidelijk de meerdere van kant één: dit is al het vierde goede nummer. Een ouderwets, zwartgallig Costello-nummer, waar ik me haast gelukkig bij ga voelen.

19. "New Amsterdam": een vrolijke wals met een raadselachtig verhaal over een "double duchess."

20. "High Fidelity": "Some things you never get used to" zingt Costello The Supremes na en terecht; bij voorbaat een gewonnen rechtzaak voor Holland-Dozier-Holland. Dit is je reinste plagiaat.

Conclusie: twintig nummers, waarvan acht goed tot behoorlijk, maar geen enkel, dat ook maar in de buurt van "Oliver's Army" komt. Wel veel ideetjes, die echter niet of nauwelijks ver genoeg zijn uitgewerkt. Een monotone eerste kant en een wat frissere tweede kant die een eensluidende eindindruk achterlaten: die van een verkrampte Costello, die van zichzelf en Jake Riviera maar door moet blijven gaan en schrijven en toeren. Muzikaal is het resultaat echter armoedig, daar heeft geen Nick Lowe aan kunnen helpen.

Scanning errors uncorrected...



Tags: Get Happy!!The AttractionsI Can't Stand Up For Falling DownBlack And White World5ive Gears In ReverseB MovieMotel MatchesHuman TouchBeaten To The PunchTemptationI Stand AccusedRiot ActLove For TenderOpportunityThe ImposterSecondary ModernKing HorsePossessionMen Called UncleClowntime Is OverNew AmsterdamHigh FidelityWarner Bros.F-BeatSam & DaveGraham ParkerJ. Geils BandThe InmatesBooker T. & the M.G.'sBob DylanSteve CropperDusty SpringfieldThe SpecialsGreen OnionsTime Is TightThe MerseybeatsTony ColtonRay SmithNight RallyMotownOliver's ArmyGerry & The PacemakersThe SupremesJake RivieraNick Lowe

-
<< >>

Muziekkrant Oor, February 27, 1980


Martijn Stoffer reviews Get Happy!!.

Images

page
Page scan.


Advertisement.
ad


Photo by Anton Corbijn.
Photo by Anton Corbijn


Cover.
cover

-



Back to top

External links