Popstukken, July 2003

From The Elvis Costello Wiki
Jump to: navigation, search
- Bibliography -
1975767778798081
8283848586878889
9091929394959697
9899000102030405
0607080910111213
14151617 18 19 20 21


Popstukken

European publications

Netherlands publications

Newspapers

Magazines


-

ELVIS COSTELLO - GROTE GEVOELENS


Geert Henderickx

Vorig jaar kwam er een einde aan zijn zo standvastig lijkende huwelijk met voormalig Pogues-bassiste Cait O’Riordan. De ontreddering eenmaal te boven vond hij een nieuwe liefde in de Canadese jazzchanteuse Diana Krall. Die ommekeer in zijn anders altijd verborgen privé-leven inspireerde Elvis Costello tot North, een superromantisch album ergens tussen Chet Baker en Frank Sinatra in.

Declan MacManus (48) ziet er vandaag op zijn paasbeest uit: een gitzwart kostuum, daaronder een hagelwit overhemd met manchetkopen, een paarse zijden stropdas en halfhoge zwarte laklaarzen. Met zijn rechterbeen over een leuning van de fauteuil geslagen en een praktisch lege literfles mineraalwater aan een pink bungelend, zit hij er echter allesbehalve als een heer van stand bij. Toch wekt de voormalige angry young man van de Britse new wave zeker geen ongeïnteresseerde indruk. Als een van de weinige popmuzikanten laat hij zich namelijk graag over zijn vak ondervragen, zodat het zelfs na vijf eerdere ontmoetingen een genot blijft om hem te mogen interviewen. Alleen ligt zijn spreektempo ditmaal enigszins lager dan gewoonlijk en ook het formuleren gaat hem deze wisselvallige nazomerdag ietwat moeizamer af, hetgeen overigens te wijten blijkt aan een fikse jetlag. Gisteren vanuit Vancouver gearriveerd bijt Elvis Costello hier in dit Amsterdamse hotel het spits af van een Europese promotietournee, waar ieder ander mens al bij voorbaat doodvermoeid van zou raken. Een katholieke opvoeding verloochent zich kennelijk niet zo gauw, want de bijna vijftigjarige agnosticus huldigt nog steeds het aloude credo: ledigheid is des duivels oorkussen.

Je bent inmiddels al meer dan een kwart eeuw bezig, maar je productiviteit wordt er alleen maar hoger op. Waar haal je in hemelsnaam de energie vandaan?

"Ik schrijf liedjes, ik maak platen en ik geef optredens. Dat is nu eenmaal wat ik doe en ik doe het graag. Het komt zelden of nooit voor dat ik er geen zin in heb. Daarbij probeer ik niets af te dwingen: het komt wanneer het komt. Ik hoef me absoluut niet te forceren. Soms dringen de liedjes zich bij wijze van spreken brutaal op, zoals in het geval van North. Eind september vorig jaar ben ik er midden in een tournee aan begonnen en op nieuwsjaarsdag had ik ze allemaal af, waarbij ik ook de arrangementen al helemaal had verzonnen. Die orkestraties heb ik later tijdens de opnamen trouwens wel nog uitgeschreven, zodat ik niet in de verleiding zou komen om met al die strijkers en blazers in de studio alsnog flink uit te pakken. Dat is het voordeel van een componist die zijn eigen arrangeur is: hij doet alles in dienst van het liedje en niets ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Zo bleef het in essentie een transparant klinkende plaat van een zanger met een pianist en een ritmesectie, waar in sommige gevallen enig instrumentaal drama aan is toegevoegd om de emotie te versterken. Het moest ingetogen blijven, het mocht niet groots worden."

Maar het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan? Vond je het niet moeilijk om het klein te houden?

"Nee, in dit geval niet. Alle liedjes zijn ontstaan aan de piano en dat bleef de basis, terwijl ik ze voorheen bijna altijd transponeerde. Ik koos dan meestal voor een interpretatie op elektrische instrumenten door minimaal vier muzikanten, eventueel aangevuld met een blazerssectie. Zodoende kwam de uiteindelijke uitvoering soms wel erg ver af te staan van de oerversie, ook al omdat ik vaak voor een hoger register koos. Ditmaal handhaafde ik de originele toonsoort, waardoor ik met mijn lage spreekstem zing en dat geeft een zekere intimiteit aan het geheel. De muziek klinkt alsof iemand je vertrouwelijk toespreekt. Het middernachtelijke aspect van de liedjes bleef zodoende behouden. De nummers zijn ook stuk voor stuk in het holst van de nacht geschreven. Dat zijn de uren van de ontboezemingen, de gedachten en gevoelens die je bij daglicht voor je houdt, waarbij het niet uitmaakt of ze nu somber dan wel opgewekt zijn."

Het verhaal achter North heeft iedereen al ruim van tevoren kunnen lezen. Tot nu toe moest je daar bij jou altijd naar raden, totdat er een heruitgave van een album kwam, waarin je het een en ander over je privé-leven prijsgaf.

"Achteraf gezien is het veilig om uit de school te klappen, want dan kun je er niemand anders meer kwaad mee berokkenen. Bovendien heeft de luisteraar inmiddels tijd genoeg gehad om de plaat te absorberen. Je zadelt hem niet op met allerlei achtergrondinformatie die een persoonlijke interpretatie in de weg staat. Zo wordt de muziek tenminste op haar echte waarde geschat. Maar jaren na dato is het misschien wel zo aardig om bepaalde veronderstellingen ontzenuwd of juist bevestigd te zien. Voor North maakt het allemaal niets uit: die plaat laat zich maar op één manier interpreteren. Het is een afgerond verhaal dat van donker naar licht gaat. Een relatie loopt op de klippen, een nieuwe liefde dient zich aan. Iedereen heeft het wel eens meegemaakt, iedereen kan er zichzelf in herkennen."

Je albums lieten zich zonder voorkennis vooral als fictie beluisteren. Je leek zelden over jezelf te zingen.

"Niets is minder waar, zou ik bijna zeggen. Natuurlijk heb ik heel wat karakters in het leven geroepen, maar bij lange na niet zo veel als bijvoorbeeld Randy Newman en Tom Waits. En zeker, met name de laatste tien jaar heb ik mijn blik nogal eens op de buitenwereld gericht. Daar staan echter tal van rechtstreeks autobiografische liedjes tegenover. Dat mijn werk wel eens als ongevoelig en koud is getypeerd, vind ik ronduit verbijsterend, want ik ben juist een van de meest emotionele schrijvers in de popmuziek van de afgelopen kwart eeuw. Het gros van de mensen vat emoties kennelijk alleen als de zanger het er dubbeldik bovenop ligt, het liefst nog met het nodige theatrale vertoon. Beheerste emotie kan men klaarblijkelijk maar moeilijk begrijpen. North is bewust verschoond van elke melodramatiek. Er zit overigens ook geen spoor van ironie in, een middel dat ik vaak gebruikt heb om afstand te scheppen als er een heftige gemoedstoestand aan het liedje ten grondslag lag. Of ik besloot dingen te verbloemen om redenen van diplomatie, discretie of decorum. Ditmaal heb ik alle reserve laten varen, ik ben zo openhartig mogelijk geweest. Ik heb precies gezegd wat ik voelde en dacht, terwijl ik het als twintiger al te gênant had gevonden wanneer ik me zo bloot had gegeven."

Je hebt Jackson Browne ooit voor het ‘fuck me, I’m so sensitive’-type uitgemaakt. Deed je dat vanuit een aversie tegen al die singer-songwriters, die van hun hart geen moordkuil maken?

"In mijn jonge jaren koesterde ik nu eenmaal een enorm wantrouwen tegen fijngevoelige zangers met zulk perfect haar als Jackson Browne. Toch bestond er ook toen bij mij niet de geringste twijfel over dat de pijn in zijn werk werkelijk doorleefd was. Per slot van rekening zijn hem op betrekkelijk jonge leeftijd dingen overkomen die een mens niet in de koude kleren gaan zitten. In die zin was het onrechtvaardig van mij om hem als voorbeeld te noemen van die school van schrijvers uit die tijd. Want God beware ons voor de mediocre figuren in het voetspoor van de waarlijk grote talenten. Watjes zijn het, zeker vergeleken met een zo uitgesproken en rigoureus iemand als Joni Mitchell. Zij is misschien nog wel onbuigzamer dan Bob Dylan."

Veel singer-songwriters hebben iets pedants over zich. Zwelgen in eigen emoties stuit al gauw tegen de borst.

"Je kunt onmogelijk artiest zijn als je niet egocentristisch bent. Het is een cruciale karaktereigenschap, een basisvoorwaarde om kunst te kunnen scheppen. Saai en vervelend aandoen is een geheel andere zaak. Je moet als artiest je zelfgenoegzaamheid zien te sublimeren. Lukt je dat niet, dan ontbreekt het je eenvoudig aan techniek, dan mis je helaas het vermogen om je egocentrisme om te zetten in iets moois, interessants en overweldigends. Creativiteit, fantasie en inspiratie moeten uiteraard wel gekweekt worden en wat dat betreft is het klimaat tegenwoordig allesbehalve gunstig. De popdivisies van de grote platenfirma’s worden bestierd door opgeblazen en ingebeelde machtswellustelingen zonder enig artistiek benul. Hetzelfde geldt voor de voorgeprogammeerde media, waar je zelden of nooit kennis zult kunnen nemen van de schaarse muziek met inhoud en integriteit, die er tegen de keer in natuurlijk nog wel degelijk wordt gemaakt."

Stel nou eens dat jij een nieuwkomer zou zijn.

"Ik zou geen voet tussen de deur krijgen, ik zou in de periferie van de periferie moeten opereren. Al met al mag ik van geluk spreken dat ik ben begonnen in de nadagen van het tijdperk toen talent nog de kans kreeg om te rijpen. Zodoende heb ik een zekere status kunnen opbouwen, waardoor ik mijn eigen gang kan blijven gaan. Ik ben het beste te vergelijken met een onafhankelijk filmregisseur, die gefinancierd wordt door een grote maatschappij zonder dat hij naar iemands pijpen hoeft te dansen. Maar eerlijk gezegd zou ik het binnenkort best eens voor gezien kunnen houden. Niet voor niets is North verschenen bij de klassieke tak van mijn platenfirma, waar wel ruimdenkende mensen met een goede smaak werken. Ook zij moeten tenslotte zien te overleven, dus zoeken ze het steeds meer in de breedte, want ze beseffen terdege dat ze niet tot in lengte van dagen de symfonieën van Beethoven kunnen uitbrengen. Vandaar dat zij nu in staat zijn het publiek te bedienen dat de popdivisies links laten liggen. Sommige popmuziek is immers zonder meer vergelijkbaar met moderne klassieke muziek: het is kunst. En ik geneer me er absoluut niet voor om te zeggen dat ik kunst wil maken. Ik ben per slot van rekening een kunstenaar."

Voor iemand die zich zo serieus met muziek bezighoudt, moet het vast een vreemde sensatie zijn geweest om zichzelf opeens in de boulevardpers en de showrubrieken te zien opduiken.

"Vreemd ja, maar niet overklaarbaar. Diana is in Canada namelijk een nationale beroemdheid, al stond ik er desondanks van te kijken toen een benefietoptreden van ons daar voorpaginanieuws bleek. Belachelijk genoeg was er zelfs meer ruimte voor uitgetrokken dan voor de oorlog in Irak. En in Engeland hebben ze nu eenmaal een morbide belangstelling voor de privélevens van publieke personen. Ik ben daar nog steeds bekend als dat eigenaardige ventje, dat in de jaren zeventig een handvol hits heeft gescoord. Dat ik sindsdien een behoorlijk succesvolle carrière heb gekend, is ze volledig ontgaan. Daarbij vragen ze zich stomverbaasd af hoe zo’n onaantrekkelijke kerel zo’n beeldschone en bovendien tien jaar jongere vrouw aan de haak heeft weten te slaan."

In je wilde jaren liet je conflictsituaties moedwillig escaleren om inspiratie op te doen, zo heb je ooit verklapt. Nu lijk je eerder iemand die elke trammelant in zijn privé-leven probeert te vermijden, omdat het je toch maar van het werk afhoudt.

"Ik heb helemaal niet op die scheiding zitten te wachten, nee. Cait en ik zijn zestien jaar getrouwd geweest en ik heb werkelijk geen moment gedacht dat er ooit een einde aan zou komen. Het gebeurde echter toch en ik vond het verschrikkelijk, maar ik ben beslist niet verbitterd of rancuneus. Waarom zou ik dan een wrange plaat vol tegenbeschuldigingen willen maken? Afgezien daarvan zou het wel van buitengewoon weinig respect jegens haar getuigen wanneer ik de vuile was had buiten gehangen. Aan de andere kant ben ik schrijver, dus gebruik ik mijn ervaringen vanzelfsprekend als materiaal voor mijn teksten, al heb ik het allemaal zeer discreet gehouden: ik treed nergens in details. Hoe pijnlijk die scheiding trouwens ook was, er is betrekkelijk kort daarna een prachtige nieuwe liefde voor in de plaats gekomen. Zo’n geluk in de schoot geworpen te krijgen, stemt een mens uiterst dankbaar, bijna tot op het nederige af. Ik heb nu twee huwelijken zien stranden, maar het zal me niet nog een keer gebeuren. Althans, dat mag ik hopen."

-

Popstukken, July 2003


Geert Henderickx interviews Elvis about his new album North

Images

Popstukken July 2003 photo.jpg

ELVIS COSTELLO - GREAT FEELINGS

Google Translate

Last year came to an end his seemingly steadfast marriage to former Pogues bassist-Cait O'Riordan. Once beyond the upheaval he found a new love in the Canadian jazz chanteuse Diana Krall. This turnaround in his otherwise always hidden private life inspired Elvis Costello to write North, a super romantic album somewhere between Chet Baker and Frank Sinatra.

Declan MacManus (48) looks disappointment Easter beast of a jet black suit, including a bright white shirt with cuff buy a purple silk tie and half-height black laklaarzen. With his right leg over the arm of the chair and beaten almost empty litre bottle of mineral water on a pink dangling, he sits there as anything but a gentleman at. Still gives the former angry young man of British new wave certainly not indifferent impression. As one of the few pop musicians he lets himself namely like to ask about his job, so even after five previous meetings remains a pleasure to be able to interview him. Only is his rate of speech, this time slightly lower than usual, and also the formulation is somewhat more difficult to him this late summer's volatility decreases, which incidentally shows due to a hefty jetlag. Arrived yesterday from Vancouver, Elvis Costello here at this Amsterdam hotel will kick off a European promotional tour, where every other person already in advance of death would get tired. A Catholic education denies apparently not so soon, because the nearly fifty-agnostic still honours the old credo: the devil's makes work for idle hands.

You're already been doing this for more than a quarter century, but your productivity will be even higher. Where the hell do you get the energy from?

"I write songs, I make records and I give performances. That's just what I do and I like to do it It's seldom that I did not feel like doing anything I try to enforce:... It comes when it comes. definitely I do not force me. Sometimes the songs force themselves to speak boldly, as in the case of North. late September last year I got started in the middle of a tour and on New Year's Day I had them all finished, which I had invented. as well as the arrangements certainly Die orchestrations I later anyway still written during the shooting, so I would not get to still a lot to tackle., with all those strings and horns in the studio tempted that is the advantage of a composer's own arranger, he does everything in the service of the song, and nothing to the greater honor and glory of self So it was essentially a transparent sounding record of a singer with a pianist and a rhythm section. where in some cases any instrumental drama is added to enhance the emotion. It had to remain subdued, it was not to be great. "

But blood is thicker it where it can not go? Was not it difficult to keep small?

"No, not in this case. All songs were created at the piano, and that was the base while I they had previously almost always transposed. So I opted mostly for an interpretation on electric instruments by at least four musicians, possibly supplemented by a horn section. thus, the final version did come sometimes to cede from the original version, also because I often chose a higher register. very far this time I kept the original key, leaving me with my low speaking voice sing and that creates a certain intimacy to the whole . the music sounds like someone speaks confidential. the midnight aspect of the songs was thus retained. songs piece by piece in the middle of the night written. those are the hours of the revelations, the thoughts and feelings you at daylight for you love, where it does not matter whether they are sad or excited. "

The story behind North is already well written in advance for everyone to read. Until now, you had to always guess with you until a reissue of an album came out, which you poured out a few things about your private life.

"In retrospect, it is safe to pop out of the school, because you can be anyone else hurt them harm. Moreover, the listener already had enough time to absorb the record. You do not saddled him with all kinds of background information that a personal interpretation in the way way the music is estimated at least at its true value, but years later it might be so kind to certain assumptions refuted or even confirmed for North to see it all does not matter:... this record can be but interpret one way. it is a complete story that goes from dark to light. a relationship is on the rocks, a new love presents itself. everybody has ever experienced, everyone can recognize in themselves. "

Your albums have been particularly listen as fiction without prior knowledge. You rarely seemed to sing about yourself

"Nothing is true, I would say. Course I have a lot of characters created, but not nearly as much as for example, Randy Newman and Tom Waits En. Sure, especially I have my eyes often focused on the outside world. the last decade, however, there are numerous direct autobiographical songs across., I find mind-boggling, that my work has sometimes been characterized as insensitive and cold because I'm just one of the most emotional writers in the pop music of the past quarter century. Most of the people abstract emotions apparently only when the singer apparently it is double thickness on top, preferably still with the necessary theatrical presentation. Controlled emotion can apparently difficult to understand. conscious North cleared of any melodramatic. way, there is no trace of irony in a way that I often used to establish if there is a violent state of mind was at the song is based. Or distance I decided to hide for reasons of diplomacy, discretion things or decorum. This time I have any spare let go, I've been so frank as possible. I just said what I felt and thought while I had found when I had given me. "Thus exposing the twenties too embarrassing

You have never been the Jackson Browne "fuck me, I'm so sensitive' type. Did you do that from an aversion to all those singer-songwriters that their hearts do not murder pit?

"In my younger years I now once harbored a huge distrust sensitive singers with such perfect hair like Jackson Browne. Yet there was also time for me not the slightest doubt that the pain was in his work truly lived. After all, his happened to him things at a relatively young age that a man does not sit. in the cold clothes in that sense it was unjust of me to mention that school of writers of that time. him as an example because God save us from the mediocre figures the footsteps of the truly great talents. Wimps are, especially compared with such a distinct and rigorous someone like Joni Mitchell. She is perhaps even more rigid than Bob Dylan. "

Many singer-songwriters have pedants something about themselves. Wallowing in emotions encounters soon against the chest.

"You can not possibly artist if you're not self- centered. It is a crucial character trait, a basic condition for creating art. Dull and boring do is an entirely different matter. You must be an artist try to sublimate you. Complacency not successful you , then missing it easy to technique, you'll unfortunately the ability to remain self-centeredness into something beautiful, interesting and overweldigends. Creativity, imagination and inspiration should of course be grown and for that matter the climate is now anything but favorable. the popdivisies of the major record companies are run by bloated and imagined rapscallions without any artistic clue. same goes for the voorgeprogammeerde media, where you'll be able to take the sparse music with substance and integrity, who at the time in course rarely knowledge however, substantial is created. "

Suppose gonna learn that you were an entrant.

"I would not get a foot in the door, I would have to operate. In the periphery of the periphery Altogether may I lucky that I started at the end of the era when talent got the chance to mature. Thus I have a certain status to build, so I can keep going my own way. I best be compared to an independent film director, which is financed by a large company without having to dance. at someone pipes But honestly, I would soon well be to keep. seen Not for nothing is North appeared at the classical branch of my record company, where there is open-minded people to work with a good taste. they must also eventually to survive, so they find it more and more in width because they are well aware that until the end of time can not release. Beethoven symphonies is why they are now able to operate the popdivisies pull. publicly Some pop music is indeed comparable with modern classical music: it's art. And I absolutely do not feel embarrassed for me to say that I want to make art. I am, after all, an artist. "

For someone who is so seriously involved with music, it must have been fixed to suddenly see emerge. Himself in the tabloids and the sections show a strange sensation

"Strange, yes, but not ready Baar. Diana is in Canada because a national celebrity, though I was nevertheless to look when a benefit performance of our headlines appeared there. Ridiculously enough, there was even more space consuming than for the war in Iraq. and in England, they simply have a morbid interest in the private lives of public figures., I'm still known as that weird guy that in the seventies a handful of hits scored. I have known quite a successful career since then they are completely missed. doing so, they ask themselves amazed how such unattractive guy so beautiful and additionally ten years younger woman has managed to beat. "on the hook In your wild years you did willfully conflict escalate to inspiration, so have you ever reveals. Now you seem rather someone every mayhem in his private life trying to avoid, because you anyway distract from work.

"I did not sit on that divorce waiting, no. Cait and I have been married for sixteen years and I really thought for a moment that there was ever an end would come. However to happen anyway and I hated it, but I 'm certainly not bitter or resentful. Why would I want to make a wry plate full of recriminations Apart from that it would be extraordinarily disrespectful towards her testimony when I was dirty had hung out. on the other hand, I am a writer, so use I use my experiences for granted as a material for my lyrics, though I kept it all very discreet: I come nowhere in detail how painful the separation was in fact, there is relatively shortly after a wonderful new love replaces instance '.. n happiness in my lap to get a person agrees extremely grateful, almost to the humble off. I have now seen two marriages fail, but it will not happen to me again. Or so I hope. "

-



Back to top

External links